03/239.31.75

Hoe ontstaat zo’n toeval of aanval ?

Epilepsie is het herhaald optreden van 'toevallen', beter bekend onder de naam 'vallende ziekte'. Er is een kortdurende storing in het functioneren van één of meerdere hersencellen. Hierdoor gaan die hersencellen willekeurige electrische signalen uitzenden die zich door de hersenen verspreiden en de verschijnselen veroorzaken die bij epilepsie gezien worden.

Oorzaken zijn velerlei : bvb een ziekte in de hersenen (tumor, ontstekingen, virusziekten, etc.) of buiten de hersenen (stofwisselingsziekten, slechte leverfunctie, etc.). Meestal is er geen echt aantoonbare oorzaak en dan spreken we van primaire epilepsie. Epilepsie komt voor bij zowel hond als kat, bij alle rassen en kruisingen, alhoewel men het bij sommige rassen vaker ziet, bvb poedels, golden retriever, … Epilepsie aanvallen treden geregeld op met steeds korter wordende tussenpozen. Indien ze te kort opeen volgen, gaat de dierenarts over tot medicatie.

Hoe herkent de eigenaar een 'aanval' ?

De aura-fase (dit is het stadium voorafgaand aan de aanval) bestaat uit afwijkend gedrag : onrust, aanhankelijkheid, naar buiten willen, vreemde blik in de ogen, etc. Deze fase duurt enkele seconden tot uren tot zelfs dagen.

De ictus (de echte aanval) begint met bewusteloosheid, omvallen, en krampen doorheen het ganse lichaam. Na enkele minuten ontspant het lichaam zich en het dier komt tot bewustzijn. Soms laat het dier urine en ontlasting lopen. Na de aanval krabbelt het dier recht, is de kluts kwijt, loopt ongecoordineerd, etc. Deze fase kan enkele seconden tot dagen duren.

Wat moet de eigenaar doen tijdens een aanval ?

Kort en bondig : niets ! Probeer de aanval niet tegen te gaan, maar voorkom dat het dier zich tijdens een aanval verwondt. Dus leg het dier op de grond, zorg dat stoelen, tafels, etc. uit de buurt van het dier zijn, zorg voor stilte en duisternis. Probeer niets tussen de tanden te steken, want een dier zal niet op de tong bijten zoals een mens tijdens een epilepsie-aanval en het is alleen maar gevaarlijk voor uw eigen vingers. Vergeet niet dat een dier tijdens een aanval niet bewust is van wat ie doet, en wanneer uw vingers in de buurt van zijn muil zijn terwijl ie door een krampaanval de kaken op mekaar klemt, kan dit een zeer onaangename ervaring zijn.

Indien de aanval lang duur (langer dan 15 min) of indien het dier continu aanvallen krijgt met zeer korte rustpauzen, moet de dierenarts geraadpleegd worden, want dan verkeert het dier in een status epilepticus, wat (en dit in tegenstelling tot een normale aanval) levensbedreigend is.

Behandeling …

Best raadpleegt u de dierenarts na een eerste epilepsieaanval, zodat hij/zij kan uitmaken of het over primaire epilepsie gaat of dat er een specifieke oorzaak aan de basis ligt.

Een behandeling wordt slechts noodzakelijk en zinvol als de aanvallen snel op mekaar volgen. Een dier met een aanval om de 6 à 8 weken hoeft echt niet op medicatie. De dierenarts zal afhankelijk van het dier en het aanvallenpatroon de behandeling instellen, die dan weer afhankelijk van de reactie van het lichaam van het dier af en toe zal moeten aangepast worden.

Tips …

• Indien het dier op medicatie staat, nooit plots stoppen of de dosering veranderen.

• Een epileptisch dier is gevoelig voor bepaalde narcosemiddelen : daarom steeds de dierenarts waarschuwen als u het dier naar hem brengt voor een operatieve ingreep.

• Hou een soort kalender bij wanneer het dier een aanval heeft gehad en hoe de aanval verliep.
 

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com