03/239.31.75

Onze huisdieren zijn meestal echte huisdieren en zullen in barre winterkoude lekker warm aan de haard zitten. Maar toch zullen bvb bewakingshonden, sportieve wandelhonden, avontuurlijke poezen etc. te maken krijgen met winterese koude.

Die notoire buitenlopers zullen een zeer dichte goed-isolerend wintervacht krijgen, zodat totale bevriezing (of onderkoeling) zelden zal optreden, maar toch zal de eigenaar goed moeten opletten voor bevriezingsverschijnselen van de zogenaamde 'extremiteiten', met name : de oorpunten, de staartpunt, de zoolkussentjes, tenen en bij mannelijke honden : de balzak.

Bevriezing van deze delen valt niet echt op, dus moet u uw buitenloper geregeld en nauwkeurig controleren. Bevriezing zal des te sneller optreden wanneer er veel wind is, of meer vochtigheid. De aangetaste delen zijn in het beginstadium ongevoelig, de oorpunten zijn wittig van kleur en voelen lederachtig aan, de zoolkussentjes missen hun flexibiliteit, de balzak is niet meer soepel.

Wanneer u dit ontdekt moet u de onderkoelde delen zeer traag opwarmen : met een zachte doek kan u de delen masseren om de bloeddoorstroming te activeren, u kan de delen betten met handwarm water (max. 30°C, warmer water is uit den boze omdat dit het opwarmingsproces te snel laat gaan wat erg pijnlijk is en wonden kan veroorzaken). Het geleidelijk 'opwarmen' van de bevroren lichaamsdelen moet soms wel 20 minuten lang volgehouden worden, vooraleer de bloedcirculatie terug op gang komt, geduld is de boodschap.

Wanneer de bloedcirculatie terug op gang begint te komen, zal de huid pijnlijk reageren en wordt intens rood en warm, hou rekening met het feit dat het dier zal reageren tijdens uw opwarmingsactiviteiten ! Doe veiligheidshalve een snoetbandje rond de muil van de hond, en in geval van poes : werk met een helper die poes goed kan fixeren.

Zo'n bevriezing gaat altijd gepaard met afsterven van cellen. Is de bevriezing niet te diep of te langdurig geweest, ontstaat er als het ware een 'brandwonde' : er moet dan ook van goede brandzalven gebruik gemaakt worden om de wonde te verzorgen. Is de bevriezing te diep gegaan, kunnen echt hele delen weefsel afsterven : de dierenarts zal dan het afgestorven weefsel chirurgisch verwijderen en het dier goed onder het antibioticum zetten om infectie tegen te gaan.

Soms gebeurt het (vooral met jonge of kleine dieren) dat het dier geheel onderkoeld geraakt : het dier gaat dan zwijmelen, suf zijn, etc. Er is dan sprake van een echte 'koude-shock'. Het spreekt voor zich dat zo'n dier snel diergeneeskundige hulp nodig heeft. Let er wel voor op dat u zo'n onderkoeld dier niet meteen in een erg warme ruimte gaat zetten : zeker hier is het levensnoodzakelijk dat de opwarming zeer geleidelijk gebeurt, zodat het lichaam de tijd krijgt correct te reageren. Indien het dier kan slikken, laat u het kleine hoeveelheden lauw (geen warm)