03/239.31.75

Dranko, een krachtige dobermannreu, schuifelt de spreekkamer binnen. Normaal gezien komt die vijfjarige kerel met heel wat meer branie binnengestapt. Wat heeft zijn conditie aangetast om zo'n gedaanteverwisseling te hebben ondergaan?

Eigenaardige bobbel
Ik schrik even wanneer ik Dranko iets nauwkeuriger bekijk: net achter zijn ribbenboog, hoog links, puilt er een flinke knobbel uit. Het is duidelijk dat deze bobbel van zo'n 4 cm diameter hem behoorlijk veel ongemak bezorgt. Tijd om een grondige anamnese af te nemen van de eigenaar. Wat blijkt? Een dikke maand geleden had Dranko de vuilbak eens goed overhoop gehaald en alle gevonden 'lekkers' opgepeuzeld. De dag nadien was hij brakerig geweest, niet verbazingwekkend.
De eigenaar had Dranko aangeboden en een maag-darmbeschermende behandeling werd ingesteld. En Dranko reageerde daar goed op. Na een aantal dagen werd Dranko weer wat brakerig, maar hij herstelde snel. Dranko at en dronk, maakte stoelgang, was vrolijk, maar had geregeld korte periodes met nausea-symptomen. Die milde symptomen verdwenen telkens weer snel en spontaan, dus maakte de eigenaar zich niet al te veel zorgen. Tot nu. Want nu heeft zich een vreemde knobbel ontwikkeld, pijnlijk bij palpatie, en Dranko heeft koorts.
Bij grondige palpatie, die Dranko gelaten toelaat (wat een evenwichtig prachtkarakter heeft deze hond: een pluim voor Dranko en een pluim voor de eigenaar en zijn opvoeding van deze hond !), voelt deze knobbel toch zeer bizar aan: in die massa voel ik duidelijk een puntig voorwerp!
Goed, terug naar de eigenaar. Wat kan er zoal in die vuilbak gezeten hebben ? Wel, er zaten onder andere resten in van een gezellige en lekkere barbecue, een barbecue waarop brochetten hadden gelegen. Het is duidelijk: het puntige voorwerp is een satéstok. Een satéstok die gaan migreren is van uit de maag, doorheen de maagwand, de buikholte, de buikspieren en bijna doorheen de huid, naar de buitenwereld toe. Een traject dat een maand in beslag heeft genomen. Onvoorstelbaar waartoe een lichaam in staat is om zich te ontdoen van vreemde voorwerpen.

Chirurgische ingreep noodzakelijk.
Het spreekt voor zich dat dit vreemde voorwerp zo snel mogelijk chirurgisch moet verwijderd worden. En zodoende wordt Dranko voorbereid voor de operatie: een infuus wordt aangelegd, preoperatief wordt er een breedspectrumantibioticum toegediend.
Sedatie volgt. De operatieplek wordt geschoren, evenals de buik. Met zo'n migrerend vreemd voorwerp weet je niet precies wat je te wachten staat en moet je op alles voorbereid zijn. Dan wordt Dranko in anesthesie gebracht. Eens de anesthesîe stabiel is, worden de operatieplaatsen grondig ontsmet en kan er begonnen worden met de zoektocht naar de satéstok en de veilige verwijdering ervan.

In al z'n ongeluk, heeft Dranko toch ook een beetje geluk: buiten de maagwand en de buikwand, heeft de satéstok niets doorboord. De wonderen zijnde wereld nog niet uit: de lever, de darmen, de milt, de nieren, deze organen zijn onbeschadigd. Op het traject van de satéstok naar de buitenwereld zijn er natuurlijk wel ontstekingsreacties ontstaan met reactieweefsel en dergelijke, maar dit is chirurgisch allemaal goed te corrigeren.
Nadien wordt de buikholte grondig en overvloedig gespoeld en gesloten. Deze operatie leverde toch wel een opmerkelijke oogst op!
Dranko's gestel is jong en sterk en deze stoere reu heeft levenslust ten over en hij herstelt dan ook snel van de verdoving en van de operatie. Maar een zomerse barbecue kan soms een vervelende nasmaak hebben.

Tekst en foto's: Dr.Kiki Vleeschouwers, Dierenkliniek vvD

Bron : Woef; nr 550 oktober 2009