03/239.31.75

Jake komt binnengewandeld. Hij is geweldig. Knap, stoer en superlief. En hij kan geweldig hard snurken. Want Jake is een bulldog en zoals de meeste van hen lijdt hij aan het 'BOS' oftewel het Brachycephaal Obstructief Syndroom. Jake is erg snel kortademig en bij warm weer of inspanning staat hij te puffen en te hijgen. De risico's en mogelijke gevolgen van deze aandoening werden al uitvoerig met ±ijn bazinnetje besproken. Aangezien zij haar lieve ventje nog heel erg lang bij zich wil houden brengt ze hem vandaag binnen voor een operatîe.

Het Brachycephaal Obstructief Syndroom is een aandoening die, zoals de naam het al zegt, brachycephale honderassen treft (de zogenaamde 'platsnoetjes'). Typische rassen zijn o.a. de engelse bulldog, boston terrier, mopshond, pekinees, boxer, lhasa apso, shih-tzu en shar-pei. Deze rassen werden gefokt en geselecteerd op hun kenmerkende afgeplatte snoet. Hierbij werd de schedel en dus het beenderige gedeeltje korter en afgeplat maar de omliggende weefsels niet, met als gevolg teveel weefsel, weefselplooien en belemmering van een normale luchttoevoer.

Wat veel mensen niet beseffen is dat deze platsnoeten met hun typische gesnurk weliswaar heel erg schattig zijn, maar dat het voor de honden zelf absoluut geen pretje is. Deze honden hebben vaak vernauwde neusgaten, een te lang zacht gehemelte, een dikke tongbasis, eversie van de larynxzakjes, larynxcollaps en tracheahypoplasie.

Het probleem begint dus al bij de vernauwde neusgaten en 48 procent van de brachycephalen heeft daar last van. Hierbij gaat een deel van de neusvleugels de neusopeningen bedekken waardoor de luchttoevoer via de neus belemmerd wordt. De honden moeten dus meer moeite doen om te ademen dan een doorsnee hond.
Dit wordt dan vaak nog eens verergerd door een te lang zacht gehemelte dat de opening naar de luchtpijp afdekt. Om de moeilijke luchttoevoer te compenseren gaan de honden dus een geforceerde inademing vertonen en de negatieve druk in de borstholte opvoeren. Dit kan op zijn beurt dan weer zorgen voor een uitstulpen van de larynxzakjes (bovenste deel van de luchtpijp) wat de luchttoevoer nog verder gaat bemoeilijken. En zo komen deze honden terecht in een negatieve vicieuze cirkel.
Jarenlange geforceerde inademing en toename van de negatieve druk bij inademing kan dan uiteindelijk leiden tot verzwakking van de kraakbeenderige structuren van de luchtwegen met collaps (het ineenklappen) van de larynx en zelfs de dood tot gevolg.

Om de symptomen te verlichten en het leven van deze honden aangenamer te maken, en vooral om de irreversiebele kraakbeenveranderingen te voorkomen voordat het te laat is, is het dus belangrijk om op jonge leeftijd de ademhaling van deze honden te vergemakkelijken. Deze operatie gebeurt best voor de leeftijd van twee jaar.

Hierbij kunnen een aantal ingrepen worden uitgevoerd: verwijden van de neusgaten, het inkorten van het zachte gehemelte te en het verwijderen van de uitgestuipte larynxzalcjes.

Een ander belangrijk probleem en onderdeel van het brachycephalensyndroom is de tracheahypoplasie. Deze komt voor bij vijftig procent van de brachycephalen en speelt een belangrijke rol bij de prognose. Honden met tracheahypoplasie hebben een vernauwde luchtpijp. Dit kan niet chirurgisch behandeld worden en is dus belangrijk in verband met de prognose, aangezien deze honden ondanks het uitvoeren van bovenstaande chirurgische ingrepen toch een bemoeilijkte ademhaling zullen blijven vertonen.

Terug nu naar onze Jake. Eerst werden er foto's genomen van de borstholte en werd de diameter van de luchtpijp of trachea opgemeten. Jake heeft geluk, de bekomen waarde ligt ruim boven de minimumwaarde, wat de prognose aanzienlijk verbetert en hem dus een goede kandidaat maakt voor chirurgie.

Jake wordt vervolgens onder narcose gebracht met de nodige voorzichtigheid en aangepaste anesthesie, aangezien brachycephalen omwille van hun ademhalingsproblemen risicopatientjes zijn! Ook worden preoperatief corticosteroiden toegediend om zwelling van de weefsels tegen te gaan.

We inspecteren de keelholte en bemerken inderdaad een te lang zacht gehemelte, waarvan de tip bij iedere inspiratie zelfs tot in de luchtpijp wordt aangezogen. Eerst gaan we dus chirurgisch dit zachte gehemelte tot op de juiste lengte inkorten en hechten.
De larynxzakjes zijn bij Jake niet uitgestulpt, dus daar kunnen we mooi afblijven. Daarna komt de neus aan de beurt. Aan beide kanten wordt een deeltje van de neusvleugel weggenomen waardoor Jake eindelijk weer vrij kan ademen! Het effect is opmerkelijk. Al onmiddellijk na de operatie, tijdens het ontwaken, is zijn ademhaling duidelijk minder luidruchtig en is het snurken verdwenen.

Jake gaat naar huis en wordt opgevolgd met ontstekingsrernmers. Als hij op controle komt meldt het bazinnetje dat zijn ademhaling duidelijk verbeterd is en hij meer uithouding heeft. In het begin heeft hij natuurlijk nog wat last van de zwelling maar ook dit betert nog.
Een nieuw leven ligt open voor hem: eentje vol lucht, waarin hij naar hartelust kan rondrennen en ravotten zonder naar adem te moeten happen. Kortom, eentje waarin hij honderd procent hond kan zijn.

Klinische symptomen van BOS

• luidruchtige geforceerde ademhaling, snurken
• braken/kokhalzen
• snel moe bij inspanning
• moeilijk slikken
• cyanose (blauw worden van de slijmvliezen)
• collaps (flauwvallen) Deze symptomen worden verergerd door stress, hitte en opwinding.

Bron : Woef; nr 545 juni 2009