Woppy is een leonbergerpup van vijf maanden oud en speelt graag met rubberen speelgoed en vindt het ook leuk om daar stukjes van te bijten en vervolgens op te eten. De meeste stukjes rubberen eend en konijn zien de eigenaars terug verschijnen in de ontlasting of worden terug uitgebraakt, niets aan de hand dus... of toch wel?
Ten dode opgeschreven
Een paar dagen geleden begon deze pup te braken, alles wat ze at en dronk, braakte ze kort erna weer uit... Zo wordt deze hond in de kliniek aangeboden, een hoopje ellende. Ze wordt op de tafel gezet en onderzocht. Ze is uitgedroogd en we merken dat ze duidelijk pijn heeft achteraan in haar buik. Een RX-foto (zie foto 3) bevestigt wat we vermoeden, er zit iets vast in haar darmen wat een 'obstructie' veroorzaakt. Daardoor kan er niets meer passeren door haar darmen en geeft ze alles over wat ze eet. Deze hond is ten dode opgeschreven als we niet chirurgisch ingrijpen.
Snel ingrijpen
Even overleggen met de eigenaars, de hond voorzichtig in slaap brengen, een infuus aansluiten en we kunnen er aan beginnen. Het is altijd een beetje spannend, want we weten nooit goed op voorhand welk voorwerp we precies zoeken en waar het zich bevindt (al geeft de RX foto natuurlijk al een benadering van de vorm en de plaats). Ook is het af te wachten of de darmen nog in goede conditie zijn.
We maken een incisie via de middellijn van de buik en beginnen aan onze verkenningsopdracht door de buik van Woppy. We starten aan haar maag en overlopen haar darmen tot helemaal achteraan. Gelukkig vinden we maar één stuk speelgoed dat vast zit (fotoa) . Het slechte nieuws is dat het stuk darm dat rond het voorwerp gekneld zit er helemaal niet goed uit ziet. We besluiten het slechte stuk darm samen met het stuk speelgoed weg te nemen. Nadien worden de twee stukken darm terug aan mekaar gehecht en ook het gat in de ophangband van de darm (mesenterium) wordt gesloten (foto 2). Tenslotte wordt Woppy's buik gesloten, wordt de anesthesie afgekoppeld en wordt ze lekker warm op een dekentje onder een warmtelamp gelegd in de recovery-ruimte.
Opluchting
De dag erna voelt Woppy zich opperbest, ze staat te kwispelen als we de hospitalisatieruirnte birmenkomen. Vrolijk loopt ze mee naar buiten voor een plasje. En dan komt voor ons het spannende moment: heeft ze eetlust, eet ze? Houdt ze haar eten binnen? En ja hoor, het bakje aangepaste voedsel wordt gretig binnengeslokt en ook aan het drinkbakje wordt gelikt. Tegen de avond heeft ze enkele kleine maaltijden opgegeten en ze heeft niet overgegeven. Deze meid - kan naar huis om verder te revalideren.
Eind goed al goed. Woppy eet, drinkt, speelt als vanouds en geniet verder van haar lieve leonbergerleven.


![]()
Dr. Lisa Lambrecht
Bron : Woef; maart 2009