03/239.31.75

Op een rustige consultatieavond in de kliniek word ik bij een collega-dierenarts geroepen voor mijn advies over een huidprobleem bij een teckeltje. Ik word enthousiast begroet door Fifty. Deze vijfjarige teckelmeid had een erg slechte vacht en stond bovendien vol puistjes.

Deze puistjes waren het gevolg van een bacteriële huidontsteking. Er werd een behandeling met antibiotica voorgesteld om de ontsteking te genezen. Na die kuur zouden we de hond opnieuw evalueren en was er tijd voorzien voor een uitgebreid huidonderzoek.

Slechte vacht in zwarte zones.
Drie weken later waren de puistjes inderdaad verdwenen maar wat had deze hond een slechte vacht! Overal waren er haren afgebroken en ontstonden er kale plekken. Ook de randen van haar oortjes bleven niet gespaard. Wat mij direct opviel bij dit meer gedetailleerde onderzoek was dat de vacht enkel slecht was in de zwarte gedeelten, in de bruine zones was het haar weelderig en blinkend.
De eigenaar vertelde ons dat Fifty eigenlijk al van pup af aan een slechte pels had gehad. Het probleem werd wel steeds erger.
Ergens ging erbij mij toch een belletje rinkelen. Bestond er niet een aangeboren ziekte bij honden die enkel de zwarte haren op de hond aantast en de bruine spaart? Deze ziekte wordt gekenmerkt doordat de melanine-/correls (dit zijn de korreltjes die het haar zijn kleur geven) in de haren gaan 'samenklitten' en zo echte 'klompjes kleurstof' gaan vormen in de haarschacht. Dit is zichtbaar onder de microscoop.
Nieuwsgierig trokken we met wat aangetast haar van Fifty naar het labo. En jawel hoor, overal melanineklompjes. Om de diagnose te bevestigen werd er een klein stukje huid opgestuurd naar het labo. Er werd ook een staaltje bloed onderzocht om bijkomende problemen uit te sluiten. Het labo bevestigde ons vermoeden: dit hondje had 'black hair follikel dysplasie'.

Nog geen echte behandeling.
Een behandeling van deze ziekte is op dit moment niet gekend. De pels van dit hondje zal steeds slechter worden en de kale plekken groter. Wat we wel kunnen doen is de huid en vacht zo goed mogelijk verzorgen:
regelmatig in bad dus met een verzorgende shampoo en extra vitamines voor haar pelsje. Aangezien deze honden sneller last hebben van huidontstekingen is ook af en toe een kuur antibiotica nodig als we zien dat er puistjes de kop op steken.
Fifty laat het allemaal niet aan haar hartje komen, met of zonder haar, ze stapt toch altijd weer kwispelend onze consultatieruimte binnen.

Tekst en foto's: Lissa Lambrechts. Dermatoloog in opleiding